Паэзія

Паэзія

Міхась Арэшка, г.Лунінец З мІнулага Прыходзіць сонца раніцой Пралескам сінім усміхацца. А я іду з дзяўчынкай той, І нам абодвум - па шаснаццаць.

Пралескі просяць цішыню,

Каб не маўчала, гаманіла.

Усё для нас упершыню,

Усё так хораша і міла.

Зляцеў з бярозы дзіўны гук

І расхінуў блакіты насцеж.

Які нясмелы дотык рук,

А ўжо мяжуецца

са шчасцем!

І дзесь прысніцца салаўю

Каля бярозавага гаю

І неразумнае «люблю»,

І летуценнае «кахаю»…


Юрий Бонько, г.Лунинец

Где к тебе дорога?

В кронах сосен

облако плывёт.

За собой то облако зовёт.

Ястреб над горами пролетает.

Путь к тебе, быть может, птица знает.

В пропасть водопад летит.

За собою он меня манит.

Может,

речка бешеная знает,

Где к тебе дорога пролегает.

Листья клёна тихо шепчут мне.

Ветер побывал

в чужой стране.

Звёзды, солнце

и никто не знает,

Где к тебе дорога пролегает.