Галіна Ліс — творчы чалавек

Галіна Ліс — творчы чалавек

07 февраля 2013, 17:00
1393
Галіна Ліс нарадзілася ўзімку ў вёсцы Багданаўка Лунінецкага раёна. Бацька яе, Іван Васільевіч Аржаны, працаваў тады старшынёй калгаса, а маці, Тамара Міхайлаўна, была настаўніцай. Жыла Галіна ў Багданаўцы нядоўга і зусім не памятае мясціну сваіх народзінаў, бо бацьку перавялі на іншую гаспадарку ў Кажан-Гарадок, дзе, па адным з паданняў, скончыў зямны і творчы шлях адзін з найвялікшых паэтаў свету Публій Авідзій Назон (хаця тое аспрэчваюць таксама Давід-Гарадок і вёска Плотніца). Але і тут Аржаныя не затрымаліся, бо галаву сям`і перавялі на больш высокую і адказную пасаду ў Ганцавічы.

З малечы Галіна жыла ў вялікім суладдзі з прыродай, з паэзіяй, з роднымі і блізкімі, з сябрамі.

Смотрю в окно: луны дыханье.

С улыбкой шепчет мне она:

Всё будет — встречи, расставанье,

Звонки в тиши, в любви признанья,

Пока в душе живёт весна!

(«Весна в душе»)

Як вучылі ў сям`і, Галіна да ўсяго адносілася адказна. Разумела: каб уладкавацца ў жыцці, трэба мець спецыяльную адукацыю і прафесійныя добрыя якасці. Дзяўчына скончыла Маладзечанскі разлікова-планавы тэхнікум, атрымала накіраванне на працу ў Моўчадзь, потым у Баранавічы, дзе ў каапгандлі стала галоўным бухгалтарам. Завочна скончыла Гомельскі кааператыўны інстытут. Зараз з`яўляецца дырэктарам фірмы «Поўдзень-Ліс».

В любой грусти есть свет,

А в радости боль.

В любом свете есть тьма,

А в сладости — соль.

(«В грусти свет»)

Пра такіх людзей, як Галіна Ліс, гавораць, што ў яе шчырыя і шчодрыя сэрца і душа. Яна, як той чулы сейсмограф, адчувае радасці і самоты людзей, неяк незаўважна дорыць свае сюрпрызы ім, у цяжкія хвіліны адразу ж прыходзіць на дапамогу, з вялікім задавальненнем нясе для блізкіх і родных, сяброў і пры-хільнікаў свае вершы і мастацкія палотны… Таму яна так ад светлыні сваіх пачуццяў піша:

Не могу я жить без друзей,

Точно так, как земля без людей,

Как выпитый день без зари

И как юный апрель без грозы!

Сёння немагчыма ўявіць Баранавічы без ураджэнкі Лунінеччыны. Яна адна з самых актыўных чальцоў літаратурнага аб`яднання «Ліра» пры гарадскім Доме культуры, выступае на творчых сустрэчах не толькі ў горадзе, але і ў раёне, за яго межамі, як, напрыклад, у Зэльве на славутым Ганненскім кірмашы, ў Дзярэчыне ў гонар паэта Генадзя Коўшы, у знакамітай міцкевічаўскай вёсцы Варонча Карэліцкага раёна, аб чым потым так ярка паведамілі раённыя газеты «Праца» (Зэльва) і «Полымя» (Карэлічы). З тых сустрэч мне запомніліся радкі:

Знойным летом — много тепла,

А в пьянящей весне — зелени, цвета,

А в холодной зиме — серебра, серебра,

А в печальной осени — золота лета.

Дзейсна жыве Галіна Ліс і народным клубам бардаўскай песні «Ваганты». І невыпадкова ў яе гонар быў перакладзены адзін з самых цудоўных бардаўскіх твораў Алега Міцяева «Як здорава», які ўпершыню на беларускай мове ў Зэльвенскім РДК выканала мясцовая спявачка Алена Кніга:

Выгіб гітары жоўты ты абдымаеш чуйна,

Струна асколкам рэха працне тугую высь,

Хіснецца купал неба — вялікі, зорнаснежны…

Як здорава, што ўсе мы тут сягоння сабраліся!

Першы зборнік лірыкі «Пускай душа моя для вас заговорит» Галіны Ліс пабачыў свет ў 2008 годзе, праз тры гады выйшла яе новая паэтычная кніга «Васильковые грёзы». Творы паэтэсы друкаваліся ў баранавіцкай аб`яднанай газеце «Наш край» і ў сталічных калектыўных зборніках «Дыханием единым», у выданнях «Поэзия 2010», «Паэзія 2011», «Сучасная літаратурная Беларусь» і інш.

Піша паэтэса і па-беларуску:

Вялікі камень Філарэтаў — як жывы!

Люд да яго спяшаецца, душой імкнецца…

У народзе проста кажуць: «Ён святы!»

І да гэтай святасці душою кожны дакранецца…

Гэты верш быў напісаны пасля падарожжа да знакамітага помніка нашай гісторыі, прыроды і культуры.

Піша творца і прозу. Мы ўжо згадвалі яшчэ адно яе захапленне — мастацтва. Назавём толькі некаторыя яе выдатныя карціны: «Макі ў промнях сонца», «Радасць жыцця», «Бэз», «Усход сонца на моры»…

Здзіўляешся, як хапае Галіны Іванаўны на ўсё: творчасць, працу, дом, дачку Воленьку, маці, сяброў…

Яе вельмі любяць і паважаюць паўсюль. Так, адна з аўтарытэтных баранавіцкіх паэтэс Анастасія Жук піша аб Галіне Ліс:

А найперш — яна паэтка:

Вершаў многа напісала.

Вартасцяў іх буду сведкай —

З захапленнем іх чытала.

Немагчыма не сказаць і пра тое, што Галіна Ліс — вельмі ўдзячны чалавек. У 50 гадоў, у росквіце жыццёвых магчымасцей і талентаў, нечакана для ўсіх не стала журналіста, паэта і барда Ігара Іванова. Галіна разам з аднадумцам Сяргеем Карповічам ў цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя В.Таўлая зладзіла ўражлівую вечарыну памяці ў гонар выдатнай асобы…

Последние новости