«Адлюстраванне» свету i душы
19 февраля 2015, 11:46

«Адлюстраванне» свету i душы

Чытачы «Информ-прогулки» ведаюць, што многія з супрацоўнікаў і пазаштатных аўтараў нашага выдання спалучаюць журналісцкую дзейнасць з літаратурнай.
Поделиться

Публікацыі ў часопісах, альманахах, выхад асобных кніг. Чарговай прыемнай падзеяй як для «ИП», так і ўвогуле для Лунінеччыны літаратурнай стаў выхад у сталічным выдавецтве «Ковчег» кнігі прозы Людмілы Хмялеўскай  «Адлюстраванне». На амаль ста старонках змешчаны два дзясяткі эсэ, пяць замалёвак, два апавяданні і два ўрыўкі з аповесцяў. Кніга праілюстравана малюнкамі брэсцкага мастака і пісьменніка Лявона Валасюка.

Нагадаем, што Людміла Хмялеўская — ўраджэнка і жыхарка Лунінца, карэспандэнт «ИП». Скончыла Маскоўскі літаратурны інстытут імя М.Горкага па спецыяльнасці літаратар, літаратурны крытык. Сябар Беларускай асацыяцыі журналістаў. Аўтар паэтычнага зборніка «Время перемен» і зборніка эсэ «Отражение», друкавалася ў шэрагу выданняў Беларусі і Расіі.

У прадмове да сваёй новай кнігі аўтарка піша:

«Назва зборніка кажа сама за сябе: адлюстраванне ўласных пачуццяў, перажыванняў, светапогляду… Гэты зборнік — вынік творчых эксперыментаў, у асноўным, за гады вучобы ў Літінстытуце. Тэматыка моладзевая: скараспеласць сучаснай моладзі, праблемы «дзяцей і бацькоў», развагі пра сэнс жыцця, жыццёвыя бязладзіцы, стэрэатыпы… Сярод твораў ёсць такія, што былі напісаныя для паступлення ў Літінстытут у якасці ўступнай творчай працы (аповесць «Беражонага Бог беражэ»), і такія, якімі давялося абараняць дыплом (аповесць «Ветракі», эсэ «Такія розныя жанчыны» і замалёўка «Новы год без іншапланецян»).

А вось як характарызуе творчасць лунінчанкі ў сваёй прадмове-рэцэнзіі сябар Саюза беларускіх пісьменнікаў, вядомы берасцейскі журналіст і паэт Мікалай Аляксандраў:

«Людмила Хмелевская — автор наблюдательный, рефлексирующий на разнообразие и сложности текущей жизни — как извне, так и внутри её. Этот опыт размышлений и наблюдений претворяется в эссе и жанры более масштабные.

В этом поиске своего авторского пути и почерка наиболее удачны у Л.Хмелевской те эссе и прозаические фрагменты, в которых простая бытовая конкретика уместно сочетается с размышлением и выводом, где живые детали и приметы быта играют опорную роль, где пристальное авторское зрение фокусируется на родном и близком. Прежде всего это относится к эссе «Мой Пушкин», «Выпаў снег», «Гартаючы сямейны альбом», «Фантазія, аднак!»

Есть в прозе Л.Хмелевской и очевидные приметы психологизма, стремления входить во внутренний мир человека и прорисовывать характеры в их объёмной глубине и неповторимости. Таковы «Жизнь, оставленная на потом» (отрывки из повести «Ветряные мельницы») и «Бессилие» (отрывок из повести «Бережёного Бог бережёт»).

Совершенно очевидно, что Людмила Хмелевская — автор, одарённый талантом и перспективный. Пока что не всё в её прозе равноценно, не всё проявлено из творческого багажа и опыта, но лучшие её работы позволяют надеяться, что она обретёт в полной мере свой авторский голос в белорусской прозе».

Віншуем калегу з творчай падзеяй і жадаем ёй новых кніг!